Social Icons

Thursday, August 16, 2012

Part 61 - Λευκός Θεός και Μαύρος Θεός


Ένας άνθρωπος συνέχεια υπέφερε. Μια ζεσταινόταν, μια κρύωνε. Μια ήταν πολύ, την άλλη λίγο. Μια ήθελε να φωνάζει από την χαρά, την άλλη ήθελε να κρυφτεί σε μια γωνιά από την πλήξη. Από το άγχος η καρδιά του σκλήραινε, το σώμα του καταστρεφόταν και οι σκέψεις του πάγωναν στο κεφάλι του. Και όταν σταμάτησε τελείως να αλλάζει έτσι, ήρθε ο Χάρος και τον πήρε μακριά.



Ένας άνθρωπος συνέχεια υπέφερε. Μια ζεσταινόταν, μια κρύωνε. Μια ήταν πολύ, την άλλη λίγο. Μια ήθελε να φωνάζει από την χαρά, την άλλη ήθελε να κρυφτεί σε μια γωνιά από την πλήξη. Από το άγχος η καρδιά του σκλήραινε, το σώμα του καταστρεφόταν και οι σκέψεις του πάγωναν στο κεφάλι του. Και όταν σταμάτησε τελείως να αλλάζει έτσι, ήρθε ο Χάρος και τον πήρε μακριά.
- Λοιπόν, σου άρεσε να ζεις?
τον ρώτησε ο Χάρος
- Και ναι και όχι. Στη ζωή υπάρχει ο ήλιος, διασκέδαση και η αγάπη... Αλλά υπάρχει και κρύο, η απογοήτευση και ο πόνος. Αλλά κυρίως, δεν βρήκα το νόημα στην ζωή.”
Ο Χάρος γέλασε
- Όταν πήγαινες στους ζωντανούς, υπήρχε νόημα. Αλλά εκεί εσύ το έχασες. Λοιπόν, θα σου δώσω μια συμβουλή για το πως θα το διορθώσεις. Μίλησε με τους τρεις Δασκάλους. Αυτοί θα σε βοηθήσουν να θυμηθείς τα πάντα.
Με τα λόγια αυτά ο Χάρος έγινε πεταλούδα...και ήρθε το απόλυτο σκοτάδι.
Το σκοτάδι ήταν σιωπηλό και πηχτό σαν πέτρα.
Πόσο τρομακτικά και παγωμένα είναι... Ποτέ δεν θα μπορέσω να βρω κανέναν σ' αυτό το κολλώδες σκοτάδι...
- Σε περίμενα!
Ήταν ο πρώτος Δάσκαλος - Μαύρος Θεός. Ζούσε πολύ βαθιά και ήταν το απόλυτο σκοτάδι.
Είπε ότι η ψυχή του ανθρώπου συνεχώς ακτινοβολεί και ευτυχία και δυστυχία. Και έτσι ο άνθρωπος είναι η βασική αιτία όλων. Και μόνο όταν στην ψυχή του κυριαρχεί αρμονία, τότε μόνο η αυτοκρατορία του κυβερνάται από την ελευθερία. Ελευθερία. Ελευθερία! Ελευθερία!
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
- Σε περίμενα!
Ήταν ο δεύτερος Δάσκαλος - Λευκός Θεός. Ζούσε πολύ ψηλά και ήταν το ίδιο το φως. Δίδαξε τον άνθρωπο ότι η αιωνιότητα είναι το τώρα. Ότι το μέλλον και παρελθόν είναι απλά ένα είδος ανθρώπινων αναμνήσεων. Και μόνο τότε όταν ο άνθρωπος δεν ζει στο παρελθόν και δεν τρέχει στο μέλλον...τότε μόνο η αυτοκρατορία του κυβερνάται από την ελευθερία. Ελευθερία. Ελευθερία! Ελευθερία!
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
- Γιατί δεν ψάχνεις για τον τρίτο Δάσκαλο?
- Περίμενα εσένα. Θέλω να σου πω για τον Μαύρο και τον Λευκό Θεό. Μίλαγαν για το ίδιο ακριβώς πράγμα, αλλά ταυτοχρόνως και για τελείως διαφορετικά πράγματα.
- Και λοιπόν, τι είπαν?
- Μιλούσαν για μένα. Μόνο εγώ επιλέγω μεταξύ μαύρου και λευκού. Εγώ επιλέγω ανάμεσα στο καλό και κακό, ανάμεσα στην πράξη και απραξία. Εγώ και ο κόσμος είμαστε Ένα, αλληλοσυμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον. Όταν φέρνω στον κόσμο την ομορφιά, αυτός γίνεται όμορφος. Όταν φέρνω την καταστροφή, γίνεται αμείλικτος. Αυτό είναι το νόημα. Θυμήθηκα!
- Άρα βρήκες τον τρίτο Δάσκαλο.
Είπε ο Χάρος.
- Το Εγώ σου.  Και τώρα πήγαινε και πες το και στους άλλους.
Ο Μαύρος Θεός μιλάει για τη γη και εκείνους που κατοικούν πάνω της και μέσα της. Ο Λευκός Θεός λέει για τον ουρανό και για εκείνους που ζουν πάνω από το κεφάλι μας. Ο Μαύρος Θεός βοηθά να είσαι κοντά στις ρίζες σου. Ο Λευκός Θεός καλεί στο δρόμο. Ο Μαύρος Θεός δεν αφήνει να ξεχάσεις. Ο Λευκός Θεός αποκαλύπτει το μέλλον. Ο Μαύρος θεός είναι μέσα σου. Ο Λευκός Θεός είναι γύρω σου. Ο Μαύρος Θεός είμαι Εγώ. Ο Λευκός Θεός...είμαι Εγώ.
Ο κόσμος ταλαντεύεται, αλλά είναι ισορροπημένος. Δεν υπάρχει ηρεμία σε τίποτα. Ο χρόνος καταστρέφει την κάθε ηρεμία. Ο έξω κόσμος καταστρέφει την κάθε ηρεμία. Η κάθε ηρεμία είναι ασταθής.
Αυτός που ξέρει να κρατάει ισορροπίες - βρισκόμενος είτε αριστερά ή δεξιά, είτε πάνω ή κάτω, είτε μέσα ή έξω - μόνο αυτός μπορεί να κυβερνάει τον κόσμο. Να είναι ο αυτοκράτορας του Μαύρου και Λευκού θεού.
Η χαρά πάντα μετατρέπεται σε θλίψη. Τα δάκρυα πάντα μετατρέπονται σε γέλιο. Το απαλό με τον χρόνο γίνεται τραχύ. Η φιλία μετατρέπεται σε αγάπη. Η αγάπη μετατρέπεται σε συνήθεια. Συνήθεια σε μίσος. Μίσος σε ηρεμία. Ηρεμία σε περιέργεια. Η περιέργεια σε μια φιλία.
Ο Μαύρος Θεός μετατρέπεται σε Λευκό Θεό. Ο Λευκός Θεός μετατρέπεται σε Μαύρο Θεό. Όταν ο Μαύρος Θεός έρχεται στο φως, γίνεται γκρι, όπως τα πάντα γύρω. Όταν ο Λευκός Θεός βυθίζεται στο σκοτάδι, γίνεται γκρι, όπως τα πάντα γύρω. Όταν ο Μαύρος θεός κοιτάει τον Λευκό και Λευκός Θεός τον Μαύρο...όλα γύρω χρωματίζονται. Όταν ο Μαύρος και ο Λευκός Θεός γίνονται Ένα, τότε αποκαλύπτεται το Εγώ. Συνείδηση είναι ο Λευκός Θεός. Το σώμα είναι ο Μαύρος Θεός. Εγώ είμαι ο Μαύρος και ο Λευκός Θεός. Εγώ είμαι αυτός που θυμάται τι γινόταν και σκέφτεται για το τι θα γίνει. Εγώ είμαι αυτός που δεν είναι ούτε στο παρελθόν ούτε στο μέλλον. Εγώ είμαι το τώρα. Όλος ο κόσμος είναι το αιώνιο τώρα. Εγώ είμαι το κέντρο αυτού του κόσμου. Εγώ είμαι το κέντρο της δικής μου πραγματικότητας.

No comments: